Vali Şahin Nisan Ayı Güvenlik ve Asayiş Bilgilendirme Toplantısı’nın ardından basın mensuplarının sorularını yanıtladı.
Antalya’da denizi, su kaynaklarını ve çevreyi tehdit eden kirliliğe karşı "Antalya Mavi Akdeniz İnisiyatifi" adı altında çalışmalar yürütüldüğünü ifade eden Vali Hulusi Şahin, "Birleşmiş Milletler İklim Değişikliği Konferansı (COP31) kapsamında, Kasım ayına kadar biz de Antalya olarak; iklim değişikliğine, çevre sorunlarına ve sürdürülebilirlik faaliyetlerine nasıl katkılar sunabiliriz arayışı içerisinde olduk. Bu kapsamda Antalya'nın en temel sorunu olan ve en değerli varlığı denizimizi ve su kaynaklarımızı tehdit eden kirlilikle ilgili bir inisiyatif gerçekleştirdik. ‘Antalya Mavi Akdeniz İnisiyatifi’ adı altında; Valiliğimizin koordinesinde tüm kamu kuruluşlarını, yerel yönetimleri, üniversiteleri, sivil toplum kuruluşlarını, Antalya’yı seven, doğayı seven ve çevreye duyarlı herkesi kapsayan bir inisiyatif oluşturduk" dedi.

"Etkinliklerimiz yıl boyunca devam edecek"
5 Haziran’da büyük çaplı bir çevre temizlik kampanyası gerçekleştirileceğini açıklayan Vali Şahin, "Etkinliklerimiz yıl boyunca devam edecek. Derneklerimiz, sivil toplum kuruluşlarımız, kurumlarımız, ilçe belediyelerimiz ve Sahil Güvenliğimiz tarafından çeşitli çalışmalar yürütülüyor. Bu çalışmaları daha sistematik ve yoğun hale getirerek denizlerimizin hem temizlenmesine hem de temiz tutulmasına yönelik inisiyatifimiz devam edecek. Hedefimiz; Antalya’da deniz hep temiz. Bunun için çalışıyoruz" ifadelerine yer verdi.
Antalya Valiliği Hükümet Konağı’nda gerçekleştirilen toplantıda Vali Şahin'e, İl Emniyet Müdürü Dr. Sabit Akın Zaimoğlu, İl Jandarma Komutan Vekili Albay Tuncay Caferoğlu ve Sahil Güvenlik Grup Komutanı Yarbay Tolga Coşkun eşlik etti.

‘ÇALIŞMA ALANI 1295 KAT BÜYÜTÜLECEK’

Projenin ölçeğine dikkat çeken Mustafa Karancı, mevcut çalışma alanının devasa bir artışla karşı karşıya olduğunu belirterek şu bilgileri paylaştı: "Projede mevcut 0,26 hektarlık çalışma alanının yaklaşık 1295 kat büyütülerek 340,9 hektara çıkarılması ve yıllık üretimin 33,8 milyon tona ulaşması planlanıyor." Karancı, asıl belirleyici faktörün üretim miktarından ziyade, uygulanan yöntemin yeraltı suları üzerindeki yıkıcı etkisi olduğunu belirtti.

KAZILAR YERALTI SU SEVİYESİNİN ALTINA İNECEK

Sahada yapılacak açık ocak işletmeciliğinin yeraltı su seviyesiyle doğrudan temas edeceğini ifade eden Karancı, "Her iki ocakta da kazıların yeraltı su seviyesinin onlarca metre altına ineceği anlaşılmaktadır. Bu durum, işletmenin sürdürülebilmesi için yoğun bir susuzlaştırmayı zorunlu kılacak ve doğal hidrojeolojik dengenin bozulmasına yol açacaktır" dedi. Bölgedeki su seviyesinin 1147–1155 metre kotlarında olduğunu hatırlatan Karancı, kazıların 950 metre kotuna kadar inecek olmasının su kaynaklarını doğrudan etkileyeceğini belirtti.

‘TEHLİKE MANAVGAT IRMAĞI’NA ULAŞABİLİR’

Bölgenin hassas jeolojik yapısına değinen Karancı, Değirmenlik ve çevresinin ileri derecede ‘karstlaşmış’ bir yapıya sahip olduğunu söyledi. Bu durumun riskleri geniş bir coğrafyaya yaydığını belirten Karancı, şu ifadeleri kullandı: "Yeraltı suyu, klasik anlamda homojen bir akiferde değil; düdenler, çatlaklar ve yeraltı kanalları boyunca hareket etmektedir. Bu nedenle bu alanda yapılacak her müdahalenin etkisi, yüzeyde görülenin çok ötesine geçerek geniş bir coğrafyaya yayılmaktadır."

Karancı, boya izleme çalışmalarının bölgedeki suların bir kısmının Manavgat Vadisi’nde yeniden yüzeye çıktığını kanıtladığını hatırlatarak, "Yeraltı su yollarının değişmesi, yerleşim yerlerini etkilemesi, kaynak debilerinin azalması veya tamamen kuruması ve bu etkinin Manavgat Irmağı’na kadar uzanması ihtimali bulunmaktadır" uyarısında bulundu.

‘ÇED RAPORUNDA BİLİMSEL ÇELİŞKİ VAR’

Hazırlanan ÇED raporundaki teknik eksikliklere ve çelişkilere de değinen JMO Antalya Şube Başkanı Karancı, raporun sonuç bölümü ile verilerin uyuşmadığını öne sürdü: "Nitekim ÇED raporunda yer alan hidrojeolojik modelleme çalışmalarında dahi, Değirmenlik Kaynağı’nın beslenim alanının bölgesel ölçekte olduğu ortaya konulmasına rağmen, raporun sonuç bölümünde 'yeraltı sularına olumsuz etki olmayacaktır' şeklinde bir değerlendirme yapılması ciddi bir bilimsel çelişki oluşturmaktadır."

‘KORUMA ALANLARI HENÜZ TANIMLANMADI’

Hukuki ve teknik bir boşluğa da dikkat çeken Karancı, "Değirmenlik Kaynağı ve bölgedeki içme suyu kuyuları için mevzuat gereği belirlenmesi zorunlu olan mutlak, birinci ve ikinci derece koruma alanlarının henüz DSİ tarafından tanımlanmamış olması da önemli bir eksikliktir" diyerek bu alanlar belirlenmeden karar verilmesinin riskli olduğunu ifade etti.

‘EKONOMİK KAZAN DEĞİL DOĞA GÖZETİLMELİ’

Madencilik faaliyetlerinin ülke ekonomisi için gerekliliğini kabul ettiklerini ancak çevresel değerlerin korunması gerektiğini söyleyen Mustafa Karancı, açıklamayı şu sözlerle noktaladı: "Madencilik faaliyetleri ülkemiz için gerekli ve kaçınılmazdır. Ancak bu faaliyetler yalnızca ekonomik kazanç odaklı değil, kamusal yarar, çevresel değerler ve doğal kaynakların sürdürülebilirliği gözetilerek yürütülmelidir. TMMOB Jeoloji Mühendisleri Odası Antalya Şubesi olarak beklentimiz; bu projenin mevcut haliyle ilerletilmemesi, yeniden değerlendirilmesi, karst hidrojeolojisine uygun detaylı çalışmaların yapılması ve Devlet Su İşleri tarafından koruma alanları belirlenmeden herhangi bir karar verilmemesidir. Aksi halde geri dönüşü mümkün olmayan çevresel ve toplumsal sonuçlarla karşı karşıya kalınacağı açıktır."

Antalya’nın en yoğun noktalarından biri olan Cumhuriyet Meydanı’ndaki Attalos Heykeli önünde düzenlenen basın açıklamasına Hayvan Hakları Platformu Türkiye, Antalya Hayvan Hakları Platformu ve Attalos Pati Gönüllüleri öncülük etti. Çok sayıda hayvanseverin katıldığı eylemde, katılımcılar ellerindeki dövizlerle sokak hayvanlarının yaşam hakkına dikkat çekti. Meydanda sık sık “Katliama hayır” ve “Yaşam hakkı kutsaldır” sloganları atıldı.

‘VİCDAN VE MERHAMET ÇAĞRISI YAPIYORUZ’
Grup adına açıklama yapan hayvan hakları aktivisti Özlem Başargil, Anneler Günü haftasına dikkat çekerek konuşmasına başladı. Başargil, etkinliğin bir kutlama değil, vicdan ve merhamet çağrısı olduğunu belirterek, “Bugün burada sadece bir açıklama yapmıyoruz. Bir halkın vicdan çığlığını tarihin duvarlarına kazıyoruz. Sokakta yaşam mücadelesi veren canların sesi olmak, onların yaşam hakkını savunmak için buradayız. Dünyanın dört bir yanındaki hak savunucularına ve vicdanı kurumuş tüm insanlığa sesleniyoruz. Sessiz kalan herkes bu acının bir parçası haline geliyor” dedi.

‘BİLİM DİYOR Kİ ÖLDÜRMEK ÇÖZÜM DEĞİLDİR’
Sokak hayvanlarına yönelik uygulamaları eleştiren Başargil, belediyelere 2028 yılına kadar süre tanıyan yasa bulunmasına rağmen “bir yıl içinde sokakta hayvan kalmayacak” yönündeki açıklamaların hukuka, bilime ve vicdana aykırı olduğunu savundu. Dünya Sağlık Örgütü verilerine işaret eden Başargil, hayvanların toplatılmasının ya da yok edilmesinin yeni ve kontrolsüz popülasyonların oluşmasına neden olduğunu belirterek, “Bilim insanları yıllardır aynı gerçeği söylüyor. Hayvanları öldürmek ya da yaşam alanlarından koparmak sorunu çözmüyor, aksine daha büyük sorunların önünü açıyor. Tek çözüm; aşılamak, kısırlaştırmak, rehabilite etmek ve onları yaşadıkları yerde yaşamaya devam ettirmektir. Bilimsel yöntemler ortadayken yok etmeyi tercih etmek ne vicdana ne insanlığa sığar” ifadelerini kullandı.

‘ASIL TEHLİKE ŞİDDET KÜLTÜRÜ’
Toplumda giderek artan şiddet olaylarına da değinen Başargil, sokak hayvanlarının hedef gösterilmesinin gerçek güvenlik sorunlarını gölgelediğini öne sürdü. Kadın cinayetleri, çocuklara yönelik şiddet ve toplumsal olaylar karşısında sessiz kalındığını savunan Başargil, “Bugün toplumun her alanında büyüyen bir şiddet diliyle karşı karşıyayız. Kadınlar öldürülüyor, çocuklar istismara uğruyor, insanlar sokak ortasında şiddete maruz kalıyor. Ancak bütün bunlar yaşanırken sokaktaki masum canlılar hedef gösteriliyor. Asıl tehdit sokak hayvanları değil, toplumun her hücresine yayılan şiddet kültürüdür. Yaşam hakkını sadece insanlar için değil, nefes alan tüm canlılar için savunmak zorundayız” diye konuştu.

TALEPLER SIRALANDI
Hayvan hakları savunucuları açıklamada taleplerini de kamuoyuyla paylaştı. Platform temsilcileri, 7527 sayılı kanunun toplatma ve ötanazi odaklı maddelerinin geri çekilmesini isterken, besleme yasaklarının kaldırılması ve bilimsel yöntemlerin esas alınması çağrısında bulundu.

Açıklamada, “Aşıla, kısırlaştır, rehabilite et ve yerinde yaşat modeli hem bilimsel hem vicdani tek çözümdür” denildi.

Meydanda vatandaşların da ilgiyle takip ettiği eylem, “Elinizi masumların üzerinden çekene kadar buradayız. Katliama karşı bilimi, ölüme karşı yaşamı savunacağız” mesajıyla sona erdi.

Mahmut Nadir Dede'nin cenazesi incelemelerin ardından morga kaldırıldı. Sürücü K.K. ile ilgili işlem başlatılırken, kazayla ilgili adli tahkikatın sürdüğü öğrenildi.

Hakkari Aile ve Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğü’nde görev yapan bir psikoloğun bıçaklı saldırıya uğradığını hatırlatan Özoran, yaşanan olayın sosyal hizmet çalışanlarının güvenliği açısından önemli bir uyarı olduğunu söyledi. “Bir sosyal hizmet emekçisi, bir psikolog ölümden döndü” diyen Özoran, “Bunun sorumlusu antidemokratik yönetim anlayışında ısrar edenler ve çalışma hakkımız ile yaşam hakkımızı yok sayanlardır” ifadelerini kullandı.

‘ÇALIŞANLAR GİDEREK DAHA KIRILGAN HALE GELİYOR’
Sosyal hizmet çalışanlarının uzun süredir ağır iş yükü, personel eksikliği, teknik altyapı yetersizliği ve güvenlik sorunlarıyla mücadele ettiğini belirten Özoran, özellikle son dönemde uygulanan sosyal risk haritası çalışmasının sahada yeni sorunlar yarattığını savundu.

Özoran, “Sosyal risk haritası çalışması; çalışanların, sendikaların, meslek örgütlerinin ve akademinin görüşleri yeterince alınmadan hayata geçirildi. Bu durum sahada ciddi sorunlara yol açıyor” dedi.

Hane temelli saha çalışmalarında çalışan güvenliğinin yeterince sağlanmadığını ifade eden Özoran, “Riskli hanelerde yürütülen ziyaretlerde gerekli kurumsal destek ve güvenlik mekanizmalarının oluşturulmaması çalışanları fiziksel ve psikososyal açıdan korunmasız bırakıyor” diye konuştu.

‘SOSYAL HİZMET VERİ TOPLAMAYA İNDİRGENEMEZ’
Sosyal hizmet uygulamalarının yalnızca veri toplama eksenine sıkıştırılmasını eleştiren Özoran, “Sosyal hizmetin temelinde insan onuru, müracaatçının yüksek yararı ve güven ilişkisi vardır. Sahadaki uygulamaların yalnızca niceliksel veri üretimine indirgenmesi hizmetin niteliğini zayıflatıyor” ifadelerini kullandı.

Çalışanların “veri toplayıcı” konumuna indirgenmesinin mesleki açıdan ciddi sorunlar yarattığını kaydeden Özoran, “Bu yaklaşım mesleki özerkliği ve profesyonel değerlendirme süreçlerini zedeliyor. Aynı zamanda müracaatçıyla kurulan güven ilişkisini de olumsuz etkiliyor” dedi.

‘PROJEYE ARA VERİLMELİ’
Sosyal hizmet alanında çalışan güvenliğini önceleyen adımların acilen atılması gerektiğini vurgulayan Özoran, iş sağlığı ve güvenliği uygulamalarının güçlendirilmesi, yeterli personel ve teknik altyapının sağlanması gerektiğini söyledi. Özoran, “Çalışanların görüşleri karar alma süreçlerine dahil edilmeli. Talepler karşılanıncaya kadar hayati risk yaratan sosyal risk haritası oluşturma projesi durdurulmalı” diye konuştu.

Yarışmalar Yıldızlar ve Gençler (Kız / Erkek) olmak üzere dört ana kategoride düzenlendi. Hem ferdi sporcuların hem de okullarını temsil eden takımların yer aldığı şampiyonada 100'den fazla sporcu katılım sağladı.

YAREN KAYIŞOĞLU TÜRKİYE İKİNCİSİ OLDU

Türkiye’nin farklı illerinden gelen yaklaşık 100 sporcunun şampiyonluk için kıyasıya mücadele ettiği şampiyonanın en dikkat çeken performanslarından birine imza atan Antalya Spor Lisesi öğrencisi Yaren Kayışlıoğlu, kızlar kategorisinde sergilediği teknik hareketler ve yüksek puanlı performansıyla Türkiye 2’ncisi seçildi. Kayışlıoğlu, gümüş madalyanın sahibi oldu.

İL MİLLİ EĞİTİM'DEN TEBRİK MESAJI

Antalya İl Milli Eğitim Müdürlüğü tarafından Kayışçıoğlu için tebrik mesajı yayımlandı: " 7-8 Mayıs tarihlerinde Kayseri’de düzenlenen Okul Sporları Kaykay Türkiye Şampiyonası’na kız ve erkek takımlarıyla katılan Antalya Spor Lisesi öğrencilerimiz önemli bir başarıya imza attı. Kız takımı öğrencimiz Yaren Kayışlıoğlu, gösterdiği üstün performansla Türkiye 2’ncisi olarak ilimize büyük bir gurur yaşattı. Elde ettiği bu önemli başarıdan dolayı öğrencimizi tebrik ediyor; emeği geçen öğretmenlerimize ve antrenörlerimize teşekkür ediyoruz."

ANSET soruşturması kapsamında 30 Nisan'da hakkında gözaltı kararı alınan ve hastanedeki tedavisinin ardından 5 Mayıs günü emniyete ifadeye götürülüp, 6 Mayıs tarihinde tutuklanan Antalya Büyükşehir Belediyesi Genel Sekreteri Cansel Çevikol Tuncer'in yerine Büyükşehir Belediyesi'nde genel sekreterliği görevlendirme kararı alındı. Tuncer'in yerine, vekaleten Genel Sekreter Yardımcısı Ramazan Demir getirildi.

Timler, turist yoğunluğunun bulunduğu sahil şeridi, ören yerleri ve yaya trafiğinin yoğun olduğu bölgelerde devriye faaliyetleri yürüterek emniyet ve asayişin sağlanmasına katkı sunacak

Alanya Belediyesi, Alanya İlçe Tarım Müdürlüğü ve Alanya Ticaret Odası iş birliğinde hazırlanan Alanya standı, ziyaretçilerden yoğun ilgi gördü. Alanya'nın gastronomi kültürü, tarımsal üretim gücü ve geleneksel el sanatlarının bir arada tanıtıldığı stantta, tescilli ürünler ve coğrafi işaret başvuru süreci devam eden ürünler ziyaretçilere anlatıldı.

Alanya'nın tescilli lezzetleri tanıtıldı
Etkinlikte Alanya'nın coğrafi işaret tescili almış ürünleri ön plana çıkarıldı. Bölgenin kültürel hafızasını ve üretim geleneğini yansıtan ürünler arasında; Gülüklü Çorba, Fıstıklı Limonata, Alanya Avokadosu (Fuerte), Alanya Muzu (Bodur Cavendish), Alanya Yenidünyası ve Alanya Keçiboynuzu yer aldı. Ziyaretçilere Alanya'nın yöresel tatlarından özellikle fıstıklı limonata, göç çöreği, s pasta, muz ve yenidünya ikram edildi.

Coğrafi işaret başvurusu yapılan ürünler de sergilendi
Alanya standında ayrıca coğrafi işaret başvurusu yapılan ve onay süreci devam eden yöresel ürünler de tanıtıldı. Alanya'nın mutfak kültürünü, üretim çeşitliliğini ve geleneksel yaşamını yansıtan ürünler şu şekilde sıralandı: Alanya Mangosu, Alanya Kırtakişi, Alanya Çiğirdik, Alanya Öküz (Öksüz) Helvası, Alanya Laba Dolması, Alanya Taratorlu Patlıcanı, Alanya Bakla Piyazı, Alanya Göç Çöreği, Alanya İpek Böceği, Alanya Muz Lifi, Alanya Badem Kahvesi, Alanya Su Kabağı Ürünleri, Alanya Gölevez Yemeği. Başvuru süreci devam eden ürünlerin tanıtımıyla birlikte Alanya'nın tarım altyapısı, köklü mutfak kültürü ve zengin üretim mirasıyla öne çıkan önemli bir gastronomi merkezi olduğu da vurgulandı.

Muz lifi ve ipek kozası ürünlerine büyük ilgi
Etkinlikte Alanya'nın geleneksel üretim kültürünü yansıtan el emeği ürünler de sergilendi. Muz lifi ve ipek kozasından hazırlanan doğal ürünler ziyaretçilerin dikkatini çekerken, sürdürülebilir üretim anlayışı ve yerel zanaat kültürü katılımcılardan tam not aldı. Etkinlik boyunca coğrafi işaret çalışmalarının yerel üreticinin desteklenmesi, kültürel mirasın korunması, kırsal kalkınmanın güçlendirilmesi ve kentin marka değerinin artırılması açısından büyük önem taşıdığı ifade edildi. Alanya standı, yöresel lezzetleri, tarımsal ürünleri ve kültürel zenginlikleriyle organizasyonun en yoğun ilgi gören alanlarından oldu.

'Annelerin Sabrıyla Taşların Dili' temasıyla gerçekleştirilen sempozyum, dünyanın farklı ülkelerinden sanatçıları Kepez'de buluşturdu. Modern Sanatlar Galerisi'nde sabırla işlenen taşlar, renklerin büyüsüyle sanatseverlere etkileyici bir görsel anlatı sunuyor. Meksika'dan İtalya'ya, Rusya'dan Hollanda'ya uzanan geniş bir coğrafyadan gelen sanatçılar, farklı kültürleri mozaik sanatıyla ortak bir dilde buluşturuyor. Organizasyonda sanatçılar yalnızca eserlerini sergilemiyor, aynı zamanda üretim aşamalarını da ziyaretçilerle paylaşıyor. Taşın en yalın halinden başlayarak sabırla şekillenen mozaikler, galeride adeta hikayeye dönüşüyor. Akademisyenlerin de yer aldığı sempozyumda bilgi ve deneyim paylaşımı ön plana çıkarken, mozaik sanatının kültürel geçmişi ve teknik detayları da katılımcılarla buluşturuluyor.

HER TAŞTA BİR DİLEK VAR

Sempozyum kapsamında gerçekleştirilen 'Bir Taş, Bir Dilek, Bir Bütün' adlı kolektif mozaik çalışması ise etkinliğin en dikkat çeken bölümlerinden biri oldu. Yaklaşık 1 metreye 1 metre ölçülerindeki cam mozaik yüzey üzerine hazırlanan eser, sempozyum süresince sanatçılar, katılımcılar ve ziyaretçilerin katkılarıyla tamamlanıyor. Cam ve mozaik taşlardan oluşan çalışma, tamamen el işçiliğiyle ilerlerken her katılımcının dokunuşunu ortak bir sanat eserine dönüştürüyor. Projenin temelini 'Her insan bir mozaik parçasıdır' düşüncesi oluşturuyor. Her bireyin kendi rengi, hikayesi ve dokusuyla büyük bütünün ayrılmaz bir parçası olduğu fikri, çalışmaya güçlü bir toplumsal anlam kazandırıyor. Bu yönüyle eser yalnızca estetik bir çalışma değil; birlik, dayanışma ve ortak üretim kültürünün simgesi olarak da öne çıkıyor.

Anneler Günü temasıyla bütünleşen projede ziyaretçiler, anneleri için bir dilek tutarak mozaik taşlarını esere yerleştiriyor. Sevgi, emek, sabır ve annelik duygusunu simgeleyen çalışma, yüzlerce kişinin katkısıyla anlam kazanıyor. Her bir taş tek başına küçük bir parçayı temsil ederken, birleştiğinde büyük ve anlamlı bir bütün oluşturuyor. Kepez'de kalıcı bir sanat hafızası oluşturması hedeflenen kolektif mozaik çalışmasının son parçası ise Kepez Belediye Başkanı Mesut Kocagöz tarafından yerleştirildi.

24 Mayıs'a kadar devam edecek sempozyum süresince sanatseverler, hem sanatçıların üretim süreçlerini yakından izleme hem de ortaya çıkan eserleri inceleme fırsatı bulacak.

Kemer Belediyesi Kültür Sanat ve Sosyal İşler Müdürü Aynur Köslü, Kemer Belediye Başkanı Necati Topaloğlu'nun selamını ileterek, etkinlikte emeği geçenlere teşekkür ettiğini söyledi. Etkinlik sonrası Köslü ve diğer katılımcılara teşekkür plaketi verildi.

Antalya Büyükşehir Belediyesi Gençlik ve Spor Hizmetleri Dairesi Başkanlığı tarafından ücretsiz düzenlenen futbol akademisi, çocukların hem eğlenerek vakit geçirmelerini hem de futbol tutkusunu erken yaşta keşfetmelerini sağlayacak keyifli bir yaz programı sunacak. Uzman antrenörler ve eğitimciler eşliğinde modern tesislerde gerçekleştirilecek olan futbol eğitimleri hem fiziksel gelişime katkı sağlayacak hem de takım ruhunu aşılayacak. Kurs, çocukların yaz tatilini verimli geçirmesine de yardımcı olacak. Antalya Büyükşehir Belediyesi’ne ait halı sahalarda düzenlenecek futbol akademisi kurslarına başvuru tarihi 18 Mayıs’ta sona erecek. 7-12 yaş aralığındaki çocukların katılacağı kurslar 1 Haziran’da başlayacak. Başvuru için genclikspor.antalya.bel.tr adresinden ve 0242 248 53 95 numaralı telefondan bilgi alınabilir.

ASAT'ın Kemer genelinde yürüttüğü yatırımlar, hem mevcut altyapı sorunlarının çözülmesini sağladı hem de ilçenin gelecekteki ihtiyaçlarına cevap verecek güçlü bir sistem oluşturdu. Yapılan çalışmalarla birlikte vatandaşlara daha sağlıklı, kesintisiz ve sürdürülebilir hizmet sunulması hedeflendi.

İçme suyu altyapısı güçlendirildi
Kemer'de içme suyu yatırımları kapsamında toplam 78 bin 796 metre uzunluğunda hat imalatı gerçekleştirildi. Bu çalışmalar için 341 milyon 534 bin 192 TL kaynak kullanılarak, ilçenin içme suyu altyapısı modernize edildi ve kayıp-kaçak oranlarının azaltılması hedeflendi.

Kanalizasyon hattı yenilendi
Kanalizasyon yatırımları çerçevesinde ise 21 bin 097 metre uzunluğunda yeni hat imalatı yapıldı. Bu çalışmalar için 85 milyon 416 bin 528 TL harcanarak çevre sağlığı açısından büyük önem taşıyan altyapı eksiklikleri giderildi.

Atıksu yatırımlarıyla çevre korundu
Toplam yatırımın en büyük kısmını oluşturan atıksu projeleri için 2 milyar 326 milyon 623 bin 152 TL kaynak ayrıldı. Bu yatırımlarla atıksu arıtma kapasitesi artırılarak, doğal kaynakların korunması ve çevresel sürdürülebilirlik sağlandı.

Üstyapı çalışmaları kapsamında asfalt yatırımları
ASAT tarafından yürütülen çalışmalar kapsamında 146 milyon 450 bin 612 TL tutarında asfalt yatırımı gerçekleştirildi. Bu sayede altyapı çalışmaları tamamlanan bölgelerde ulaşım konforu artırıldı.

Diğer yatırımlarla hizmet çeşitliliği artırıldı
Kemer'de farklı alanlarda gerçekleştirilen diğer yatırımlar için ise toplam 276 milyon 488 bin 470 TL harcama yapıldı. Bu yatırımlar, hizmet kalitesinin artırılmasına ve kurumsal kapasitenin güçlendirilmesine katkı sağladı. Gerçekleştirilen bu kapsamlı yatırımlarla birlikte Kemer'in altyapı standartları yükseltilirken, ilçenin uzun yıllar boyunca ihtiyaç duyacağı sağlam ve sürdürülebilir bir altyapı sistemi oluşturuldu.

İşte Hüseyin Çağlar İnce’nin Ekspres’ten Selim Çelik'e verdiği röportaj:

- Sizi belgesel, yazarlık ve doğa gözlemciliğine yönlendiren en önemli kırılma anı neydi?

Güzel bir soru. Açıkçası buna tek bir kırılma anı söylemek zor.

Sanırım önce altyapısından bahsetmek lazım. Hepimizin dünyaya bakışını aile kökenleri, çocukluk deneyimleri, yaşadığımız coğrafyalar şekillendiriyor. Benim Yörük aile kökenlerim doğaya karşı doğal bir hayranlık duygusu bırakmış olmalı. Bir de babamın işi nedeniyle çocukluğum farklı coğrafyalarda geçti. Hayatım boyunca çok farklı kültürlerden insanlarla komşuluk yaptık. O evlerden yayılan yemek kokuları, insanların hayata bakışları, hikâyeleri… Bunların hepsi insanda bir iz bırakıyor. O yüzden bugün bir Karslıyla, bir Urfalıyla, bir Şebinkarahisarlıyla, bir Amasyalıyla ya da bir Adanalıyla karşılaştığımda yabancı biriyle değil de sanki bir hemşehrimle karşılaşmış gibi hissederim. Türkiye’nin farklı coğrafyalarına karşı içimde çok güçlü bir aidiyet, özlem ve hayranlık var.

Ama bir kırılma noktası soruyorsanız, sanırım Atlas Dergisi diyebilirim.

90’larda, ortaokul-lise yıllarında diş kliniğinde sıra beklerken büyük bir heyecanla Atlas Dergisi okurdum. O dergi benim için adeta pencereydi. Sonra üniversite yıllarında bir sahaftan birkaç eski sayı aldım. Derken birkaç sayı daha… Bir baktım, neredeyse koleksiyoncuya dönüşmüşüm. O dönem dergi 100. sayıya geldiğinde, içindeki fotoğrafları neredeyse ezbere biliyordum. Hangi fotoğraf nerede çekilmiş, kim çekmiş, yazıyı kim yazmış… Bunları hatırlıyordum.

Hatta hiç unutmam; yıllar önce bir doğa koruma çalıştayında Atlas’ın manzara fotoğraflarından oluşan küçük bir bilgi yarışması yapmışlardı. “Bu fotoğraf nerede çekildi?” diye soruyorlardı. Birinci olmuştum. Kütüphanemde hâlâ duran HotSpot kitabı o yarışmanın hediyesidir.

Dönüp baktığımda şunu görüyorum: O yıllarda yeşeren coğrafya hayranlığı, bugün yaptığım her şeyin temelini oluşturmuş. Belgeselcilik, yazarlık, doğa gözlemciliği… Hepsinin kökünde dünyayı merak ederek izleyen o çocuk var aslında.

- Bu üç alan arasında nasıl bir bağ kuruyorsunuz, birbirlerini nasıl besliyorlar?

Bu üç alanı birbirinden ayrı düşünmüyorum açıkçası. Hepsinin ortak kaynağı aynı: merak. Ve o merakın en büyük ilham kaynağı da benim için doğa.

Masallara baktığınızda da, mitolojiye baktığınızda da, insanlığın ilk hikâyelerine baktığınızda da doğayı görüyorsunuz. İnsan önce gökyüzüne bakıp anlam aramış, kuşların göçünü izlemiş, mevsimlerin değişimini fark etmiş, suyun akışını merak etmiş. Aslında bilim de, felsefe de biraz böyle başlamış. Thales’in, Hipokrat’ın bu coğrafyadan çıkması tesadüf değil bence. Anadolu öyle sıradan bir coğrafya değil aslında. Farklı ekosistemlerin, iklimlerin, canlıların, kültürlerin iç içe geçtiği inanılmaz zengin bir yer. Böyle bir coğrafyada insan ister istemez soru sormaya başlıyor.

Ben doğayı hiçbir zaman sadece güzel bir manzara olarak görmedim. Bir ağaca baktığımda sadece botanik bir tür görmüyorum. Bazen bir göç hikâyesi görüyorum, bazen bir halk anlatısı, bazen bir uygarlığın hafızası… Bir kuş sesi sizi çocukluğunuza götürebiliyor ya da bir dağın eteğinde eski bir mitolojik hikâyenin izini bulabiliyorsunuz.

Belgesel çekmek, yazmak ve doğa gözlemciliği de tam burada birleşiyor benim için. Hepsi aslında dünyayı biraz daha dikkatli okumaya çalışma biçimi. Belgeselde gördüğünüz şeyi hikâyeye dönüştürüyorsunuz, yazarken o hikâyeyi derinleştiriyorsunuz, doğa gözlemindeyse bütün bunların hammaddesini topluyorsunuz. Birbirini sürekli besleyen, iç içe geçmiş alanlar bunlar. Sanırım benim yaptığım işin özü de bu: Doğayı okumak ve o hikâyeyi insanlarla paylaşmak.

- Doğaya bakışınız zaman içinde nasıl değişti? Sizi doğayı yalnızca “görülen” değil, “okunan” bir şey olarak düşünmeye iten kırılma neydi?

Doğaya bakışım gerçekten zaman içinde çok değişti. Eskiden daha çok hayranlık duyan taraftaydım. Kuşları gözlemleyen, isimlerini öğrenmeye çalışan, gördüğü manzaradan etkilenen biriydim. Bu da çok kıymetli elbette ama bugün baktığım yer biraz farklı. Artık sadece bakmıyorum; anlamaya çalışıyorum.

Bu dönüşümde birkaç önemli eşik var. Lise yıllarında okuduğum Bir Çift Yürek kitabı bunlardan biri. Batılı bir kadının Avustralya Aborjinleriyle yaşadığı dönüşümü anlatıyordu. İlk okuduğumda çok etkilenmiştim. Ama sanırım o kitabın bende bıraktığı duyguyu gerçek anlamda yıllar sonra yaşadım.

Yaklaşık 18 yıl önce Sarıkeçili Yörüklerinin göçüne katıldım. Onlarla birlikte yürüdüm, aynı çadırda bulundum, masallar dinledim. O sırada bir yandan da Atlas Dergisi için yazı hazırlıyordum. İşte orada çok güçlü bir şey fark ettim. Yörükler doğayı sadece içinde yaşadıkları bir alan olarak görmüyorlardı, doğayı bir dil gibi kullanıyorlardı. Konuşmalarında, masallarında, gündelik hayatı anlatırken kurdukları metaforlarda hep doğa vardı. Bir insanı anlatırken hayvanlardan örnek veriyorlar, zamanı anlatırken gökyüzüne bakıyorlar, yönü anlatırken rüzgârdan söz ediyorlar. Doğa onlar için bir dekor değil, bir referans sistemi.

Bu benim için çok öğreticiydi. Çünkü ben o zamana kadar doğayı daha çok gözlemleyen taraftaydım; onlar ise doğayı adeta okuyorlardı.

Zamanla ben de şunu fark ettim: Doğa aslında sürekli konuşuyor. Bir ağacın formu, bir kuşun davranışı, bir derenin akış biçimi, hatta bir antik kentin neden tam oraya kurulduğu… Bunların hepsi bir şey anlatıyor. İnsan biraz yavaşladığında bunu duymaya başlıyor.

Sanırım beni “doğayı görmekten” “doğayı okumaya” götüren asıl kırılma buydu. Anadolu’yu gezdikçe bu düşüncem daha da derinleşti. Çünkü bu coğrafyada doğa ile insan birbirinden ayrı iki hikâye değil. Binlerce yıldır iç içe geçmiş tek bir anlatı gibiler. Bir dağın eteğinde hem endemik bir bitkiyle karşılaşıyorsunuz hem onunla ilgili bir halk hikâyesi duyuyorsunuz. İşte tam o noktada doğa artık sadece görülen bir şey olmaktan çıkıyor; okunması gereken büyük bir metne dönüşüyor.

– Siz sık sık “doğa okuryazarlığı” kavramını kullanıyorsunuz. Bir insan doğayı gerçekten nasıl okumaya başlar?

Bence doğayı okumak, önce bakmayı yavaşlatmakla başlıyor. Modern hayat bize çok hızlı bakmayı öğretiyor ama gerçekten görmeyi öğretmiyor. Mesela İstanbul’da metrodan çıkan kalabalıkları düşünün… Binlerce insan aynı ritimde yürüyor ama başını kaldırıp gökyüzüne bakmaya, “Acaba hangi kuş uçuyor?” diye düşünmeye vakti olmuyor. İnsan doğadan fiziksel olarak kopmasa bile zihinsel olarak tamamen kopabiliyor.

Benim doğa okuryazarlığı dediğim şey tam burada başlıyor. Bir kuşa sadece “kuş” dememekle… İsmini öğrenmekle, sesini fark etmekle, neden orada olduğunu merak etmekle.

Yaz aylarında yurtdışından gelen misafirlerle doğa etkinlikleri yaparken bunu çok net görüyorum. Defneyi kokusundan tanıyorlar, kızılgerdanı ya da büyük baştankarayı sesinden ayırt edebiliyorlar. Çünkü onların dünyasında her canlının bir adı, hikâyesi ve değeri var. Bizde ise bazen çok temel bir kopukluk görüyorum. “Etrafta hangi canlılar var?” deseniz çoğu zaman cevap kedi, köpek, kuşla sınırlı kalıyor. Daha ilginci, bunun bir eksiklik olduğunu fark etme refleksi de zayıf.

Ama mesele sadece tür ismi ezberlemek değil. Yaşadığınız coğrafyayı tanımak, canlıların halk kültüründeki yerini, mitolojideki izini, etnobotanik kullanımını fark etmek. Doğanın ritmine, kokusuna, sesine dahil olmak.

Çünkü doğa zaten insanı dönüştürüyor. Hiçbir şeye odaklanmadan iki saat doğada yürüdüğünüzde bile ruh haliniz değişiyor. Bir de bunu bilinçli yaptığınızı düşünün, mesela bir kuş sesini takip etmek, bir ağacın kabuğuna dokunmak, bir kara yosunun kokusunu hissetmek… O zaman yürüyüş sadece yürüyüş olmaktan çıkıyor.

Bir süre sonra şunu fark ediyorsunuz: Doğa büyük bir bütün ve her canlı birbirine bağlı. İşte o noktada dünyaya bakışınız değişmeye başlıyor.

- Anadolu coğrafyasında sizi en çok etkileyen şey nedir: biyoçeşitlilik mi, insan hikâyeleri mi, yoksa ikisinin birbirine karıştığı alanlar mı?

Kesinlikle ikisinin birbirine karıştığı alanlar. Bence Anadolu’nun büyüsü tam olarak burada. Çünkü bu coğrafyada doğa ile insanı birbirinden ayırmak çok zor, hatta bazen imkânsız.

Bir nehir su taşırken suyla birlikte hafıza, göç, ticaret ve medeniyet de taşıyor. Likya’da bir sedir ağacının gölgesinde hem biyolojik bir hikâyenin hem de mitolojik bir anlatının içindesiniz. Mezopotamya’da kuş göçlerine bakarken, aynı gökyüzüne binlerce yıl önce bakan insanları düşünüyorsunuz. Bir sulak alan sadece kuşların yaşam alanını anlatırken aynı zamanda o coğrafyanın folklorunu, mutfağını ve yaşam biçimini şekillendiren bir alan.

Ben biyomühendislik okumuş biri olarak canlıların bilimsel tarafına da hayranım elbette. Ama beni asıl etkileyen, bir canlının yalnızca ekosistemdeki rolü değil; insan hafızasındaki yeri. Bir ağacın botanik özellikleri kadar, masallardaki karşılığı da ilgimi çekiyor.

Sanırım Anadolu’yu benim için özel yapan da bu. Burada doğayı sadece bir fon olarak görmemek gerekir. Esasıdna hikâyenin aktif karakterlerinden biri.

- Belgesel çekerken ya da sahada çalışırken sizi en çok zorlayan şey teknik koşullar mı, yoksa doğanın hızına uyum sağlamak mı?

Aslında buna doğanın hızına değil, ritmine uyum sağlamak demek daha doğru. Çünkü doğa bizim istediğimiz hızda işlemiyor. Kendi zamanı, kendi akışı var. Bazen saniyeler içinde hareket etmeniz, bazen de saatlerce hatta günlerce sabırla beklemeniz gerekiyor.

Saatlerce beklediğiniz bir canlı size sadece birkaç saniye görünebilir. Ama tam vazgeçecekken öyle bir an yaşarsınız ki bütün bekleyiş anlam kazanır. O yüzden belgeselcilik bazen teknik bilgiden çok karakter meselesine dönüşüyor. Sabır, dikkat, sezgi ve dayanıklılık en az kamera bilgisi kadar önemli.

Ama bugün asıl zorlayıcı olan başka bir şey var: belgeselciliğin dönüşümü. Çok büyük bir görüntü çağında yaşıyoruz. Sosyal medya ve dijital platformlarda sürekli bir içerik akışı var. Bu da iyi içeriğin görünürlüğünü zorlaştırıyor. İnsanların derinlemesine izleme ve odaklanma becerisi de zayıflıyor. Oysa belgesel tam tersini ister; sabır ve dikkat ister.

Bir de işin üretim tarafı var. Ülkemizde belgeseller zaten hiçbir zaman büyük bütçeli işler olmadı. Bugün sponsor bulmak ve bağımsız, nitelikli doğa belgeselleri üretmek daha da zor. Yani sahadaki mücadele kadar, belgeselin varlığını sürdürebilme mücadelesi de işin bir parçası.

- Yazmak mı, anlatmak mı, görüntüyle hikâye kurmak mı? Hangisi size doğaya en yakın ifade biçimi gibi geliyor?

Hepsinin dili farklı. Görüntü bazen tek bir kareyle çok güçlü bir duygu yaratabiliyor. Yazı, görüntünün taşıyamadığı derinliği; kokuyu, zamanı, hafızayı aktarabiliyor. Anlatmakta ise ses tonu, göz teması ve o an kurulan enerji devreye giriyor.

Sanırım ben en çok bu üçünün birleştiği alanı seviyorum. Çünkü doğa tek bir dille anlatılabilecek kadar sade değil. Çünkü doğa çok katmanlı.

Ama bugünün dünyasında insanlara en çok dokunan alanın anlatıcılık olduğunu düşünüyorum. Çünkü hepimiz dikkat dağınıklığı çağında yaşıyoruz. İnsanlar “kitap okuyamıyorum”, “telefona bakmadan bir şey izleyemiyorum” diyor.

Sürekli bölünen bir dikkat halimiz var.

Ama ilginç bir şekilde, insanlarla yüz yüze bir anlatıda göz teması kurduğunuzda, onları iyi bir hikâyenin akışına alabildiğinizde, telefonlarına uzanmadan uzun süre sizi dinleyebiliyorlar. Bu bana çok şey söylüyor aslında. İnsanların odaklanma becerisi tamamen kaybolmadı; sadece doğru deneyime ihtiyaç duyuyor.

Bir de bunu doğanın içinde yaptığınızda etki daha da büyüyor. Bir yürüyüş sırasında dikkati bir kuşa çekiyorsunuz, minicik bir çiçeğin renk detaylarını gösteriyorsunuz, bir yaprağın kokusunu hissetmeye davet ediyorsunuz… İnsan artık sadece dinleyici olmaktan çıkıyor. Deneyimin parçası oluyor.

Ben buna biraz “kendi belgeselini yaşamak” diyorum. Çünkü artık dışarıdan izleyen değil, hikâyenin içine giren kişi oluyorlar. Ve bence en kalıcı etki de tam burada oluşuyor. Doğaya en yakın ifade biçimi belki de tam olarak bu: insanı hikâyenin içine dahil etmek.

- Yörük kültürü, mitoloji ve doğa arasında güçlü bağlar kuruyorsunuz. Sizce modern insanın kaybetmeye başladığı en önemli doğa bilgisi ne?

Bence modern insanın kaybetmeye başladığı en önemli şey, doğayla ilişki kurma becerisi.

Eskiden insanlar doğayı sadece izlemiyordu; onunla yaşıyor, onu okuyordu. Rüzgârın yönünü bilir, kuşların davranışından hava durumunu sezer, bir ağacın gölgesinden zamanı tahmin ederlerdi. Ama bundan da önemlisi, düşünürken bile doğayı referans alırlardı. Bir insanın kurnazlığını anlatırken tilkiyi, çevikliği anlatırken atmacayı örnek verirlerdi. Çünkü doğa, insanın düşünme dilinin bir parçasıydı.

Bugün ise doğa çoğu insan için biraz arka plan görüntüsüne dönüştü; güzel bir fon gibi, hafta sonu gidilen bir yer gibi… Ama ilişki kurulan, danışılan, okunan bir alan olmaktan uzaklaştı.

Bazen bunu şöyle düşünüyorum: Bugün bir sorumuz olduğunda hemen yapay zekâya soruyoruz. Çok hızlı cevap alıyoruz. Oysa insan binlerce yıl boyunca cevapları doğada arıyordu. Ve doğa da cevap veriyordu; ama kendi ritmiyle… Sessizlikle, gözlemle, bazen bekleyerek.

Çünkü doğaya döndüğünüzde sadece dışarıdaki dünyayı değil, kendinizi de okumaya başlıyorsunuz. Bence doğada çok büyük bir bilgelik var. Ama bu bilgelik size hazır cevap sunmuyor; onu fark edecek açıklığı sizin yaratmanız gerekiyor.

Ve belki en önemlisi şu: Doğayla yeniden bağ kurduğumuzda sadece eski bilgileri hatırlamayacağız; yeni hikâyeler, yeni metaforlar, yeni bir kültür de üreteceğiz. Çünkü insan doğayla bağ kurduğunda sadece öğrenmez; yeniden üretmeye başlar.

- Şu sıralar sizi en çok heyecanlandıran proje hangisi? İzleyicide nasıl bir duygu bırakmasını istiyorsunuz?

Şu sıralar beni en çok heyecanlandıran şey, doğa okuryazarlığı yaklaşımının giderek daha fazla alanda karşılık bulduğunu görmek. Çünkü bu benim için artık sadece bir eğitim modeli ya da doğa etkinliği değil; bir dünyaya bakma biçimi.

Çocuklarla yaptığımız kuş gözlem etkinliklerinde de işe yarıyor, otellerde sürdürülebilirlik projelerinde de, antik kentlerde doğa–kültür anlatılarında da, şirketlerle yaptığımız doğa farkındalığı yürüyüşlerinde de… Bu bana şunu gösteriyor: İnsan aslında doğadan tamamen kopmuş değil; sadece doğru kapının aralanmasına ihtiyaç duyuyor.

Bir çocuğun dürbünle ilk kez bir kuşa bakarken yaşadığı heyecanla, yıllardır fark etmediği bir ağaca dokunan bir yetişkinin hissettiği şey aslında aynı: yeniden fark etmek.

Benim yaptığım çalışmalar dışarıdan farklı başlıklar gibi görünebilir; belgesel, kitaplar, çocuk etkinlikleri, Yörük hikâyeleri, turizm projeleri… Ama benim zihnimde hepsi aynı yere çıkıyor: insanla yaşadığı coğrafya arasındaki bağı yeniden kurmak.

İnsanlarda bırakmak istediğim temel duygu şu: Yaşadığımız dünya hâlâ büyülü bir yer. Sadece ona yeniden dikkatle bakmayı hatırlamamız gerekiyor.

Ben insanlara hazır cevaplar vermeye çalışmıyorum; daha çok bir kapı aralıyorum. O kapıyı açıp içeri girdiklerinde ise bence hepimizin unuttuğu bir dünya var. Kuşların isimlerini bildiğimiz, ağaçların hikâyelerini duyduğumuz, doğayı sadece tüketmediğimiz; onunla yeniden ilişki kurduğumuz bir dünya. Asıl dönüşüm de tam orada başlıyor.

Birleşmiş Milletler’e üye 156 ülkede kutlanan Engelliler Haftası kapsamında, engelli hakları, eğitim, istihdam ve erişilebilirlik konuları yeniden gündeme taşındı. Antalya’da faaliyet gösteren dernek temsilcileri, kentte erişilebilirlik konusunda yaşanan eksikliklere dikkat çekerek yetkililere çağrıda bulundu.

‘KILAVUZ ÇİZGİLERİ BOŞ BIRAKILMALI’
Altı Nokta Körler Derneği Antalya Şube Başkanı Ahmet Oktay, görme engelli bireylerin günlük yaşamda ciddi sorunlarla karşılaştığını belirtti. Özellikle kaldırımlardaki kılavuz çizgilerin işgal edilmesinin büyük risk oluşturduğunu ifade eden Oktay, toplu taşımalarda sesli sistemlerin aktif hale getirilmesini istedi.

Oktay, “Antalyalı halkımızdan çok bir şey istemiyoruz. Beyaz baston kullanan bireylerin kullandığı kılavuz çizgilerinin boş bırakılmasını, toplu taşımalarda sesli sistemlerin aktif olmasını istiyoruz. Şehirde yapılan kazı çalışmalarının bize önceden bildirilmesi gerekiyor. Görme engelli bireyler bu çalışmalar nedeniyle düşme tehlikesi yaşayabiliyor. Beyaz baston bizim için bir güvenlik aracıdır” dedi.

Kamu kurumlarında erişilebilirlik çalışmalarının artırılması gerektiğini de belirten Oktay, “Antalya’da kılavuz çizgisi ya da erişilebilirliği olmayan hiçbir kurum kalmamalı” ifadelerini kullandı.

‘TEDAVİ HAKKI BORÇ NEDENİYLE ENGELLENMEMELİ’
HEYAD Başkan Yardımcısı İbrahim Taştepe ise ekonomik koşulların engelli bireyleri daha ağır etkilediğini söyledi. Özellikle kronik hastalığı bulunan ve gelir seviyesi düşük vatandaşların sağlık hizmetlerine erişimde sorun yaşadığını dile getiren Taştepe, Bağ-Kur prim borcu nedeniyle ilaç alamayan engelli bireylerin bulunduğunu ifade etti. Taştepe, “Kronik hastalığı olan ve gelir seviyesi düşük engelli bireylerin, Bağ-Kur prim borçlarını ödeyemedikleri için en temel ihtiyaçları olan ilaçlara dahi ulaşamaması kabul edilemez bir durumdur. İnsanların tedavi hakkı borç üzerinden engellenmemelidir” diye konuştu.

‘ENGELLİ BİREYLER SADECE ÖZEL GÜNLERDE HATIRLANMAMALI’
Teknolojinin gelişmesine rağmen erişilebilirlikten eğitime, istihdamdan sosyal hizmetlere kadar birçok alanda sorunların devam ettiğini kaydeden Taştepe, “Engelli bireyler yılın sadece belirli günlerinde değil, her gün hatırlanmayı, desteklenmeyi ve haklarının korunmasını beklemektedir. Hayat pahalılığı, artan kira fiyatları, sosyal yardımların azalması ve işsizlik, engelli bireyleri çok daha fazla etkilemektedir. Gerçek destek, yaşamın her alanında ve yılın her günü onların yanında olunmasıyla sağlanır” dedi.

GÜLLÜK CADDESİ

DÜDEN ÇAYI

KONYAALTI SAHİLİ

LUNAPARK

SAAT KULESİ 

ANTALYA GENEL GÖRÜNÜM

ANTALYA GENEL GÖRÜNÜM