‘Bittik, tükendik. Günü siftah yapamadan tamamlıyoruz. Zamanı da tavla atarak öldürüyoruz’. Tam da böyle söylüyor Esnaf. Şöyle alış veriş yapmak için AVM’leri değil de, cadde ve sokakları arşınlayınca takılıyor gözünüze işyerlerinin vitrinine asılmış ilanlar ‘Devren Kiralık’ veya ‘Devren Satılık’. O kadar çok ki; abartarak söyleyeyim adım başı! Ve de işyeri sahipleri vitrinlerinde sattığı ürünlerle değil, kiralık-satılık ilanları ile dikkat çekmeye çalışır olmuş. Oysaki Hükümet, küçük esnafa Can Suyu olsun diye 50 bin TL faizsiz kredi desteği de verdi. KOSGEB tarafından işletme sahiplerine verilen faizsiz krediden yararlanmak isteyen 250 bine (Açıklanan rakam) yakın esnaf merakla konuyu araştırdı ve de koşulları yerine getirerek müracaatını yaptı, desteği cebine koydu. Amma velakin görünen o ki; KOSGEB’in verdiği faizsiz kredi de esnafın derdine çare olmadı. Ve yine açıklana rakamlara göre, 37 bin 743 esnaf kepenk indirmiş yurt genelinde. Peki Antalya’da durum nedir? Esnafı dinleyen, kapısına kilit vurulmuş veya devren yazısı asılmış işyerlerini gören herkes ahvali anlar. Peki iş yerini kapatan esnaf ne yapıyor. Evine nasıl ekmek götürüyor. İşsizlik rakamları belli, binlercesi iş arıyor, var mı? Turizmin hali pürmelali belli. Piyasa desen kan ağlıyor. Ekonominin beli kambur. Bunca hengame arasında gel de sen kendine iş bul evine ekmek götür. Onca işsiz genç, üniversitelisi üniversitesizi meslek sahibi olanı olmayanı aylardır kapı kapı dolaşıp iş arıyorken. Yani demem o ki; dün patron olanlar bugün işçi olabilmek için iş arıyor. Zor ki ne zor. Oysa hükümet esnaf için pek çok da adım attı. Mesela, emekli olup da işyeri açanlara ‘Vergiyi kaldırıyorum’ dedi geç de olsa. Kredi kullanabilen kooperatif sayısını neredeyse iki katına çıkardı. Kredi kullanan esnaf sayısı katladı. Kadın Kooperatifleri başlattı. Destek sistemini hayata geçirdi. Esnafa bir yıl ödemesiz 3 yıllık destek verdi. Verdi de neden işyerleri, kapılarına yavaş yavaş kilit vuruyor. Esnaf kan ağlıyor.Bendeki de soru yani, vatandaşın cebinde harcayacak para var mı. Ev kirası, faturalar, okul masrafları derken evdeki Pazar çarşıya uyuyor mu acaba? Hani çıkıp şöyle keseme göre alış veriş yapayım diyebilecek babayiğit kaldımı da. Olmayan parayı nasıl harcasın vatandaş. Çarşı Pazar dolaşsın para harcasın da esnafın da yüzü gülsün! Ne bileyim ben bunun da bir planlaması yapılır herhalde.