Cumartesi günü oynanan Antalyaspor Alanyaspor maçını izleme talihsizliğine uğradım. Haber trafiği ile kent trafiği birbirine eklenince stada maçın 12. dakikasında ancak girebildik. Genel Yayın Yönetmenim Haşmet Öyken ile keyifli bir maç izleyeceğimiz umuduyla çıktığımız yolda Antalya trafiğinden sinir olmamızın yanına kötü hava koşulları da eklenince “ Geri mi dönsek “ sorusu aklımıza gelmeye başladı.Aslında o anda geri dönsek olurdu.
Maçı izlemek için Akdeniz Üniversitesi kapısına geldiğimiz zaman yine bir aksilikle karşılaştık. Araç girişinin yapıldığı yerde yol çalışmaları yapıldığı için diğer girişe yönlendirildik.
Diğer girişten girip stattaki yerimizi aldık ve maçı izlemeye koyulduk.
Her zaman ki gibi tribünler tıklım tıklım doluydu. Antalyaspor taraftarı yoğun yağışa rağmen tribünleri doldurmuş iğne atsan yere düşmez hali yaşanıyordu.
Bakılınca Antalyaspor rakibine oranla daha baskılı ve ne istediğini bilen bir futbol ortaya koyuyordu. Koltuğa oturalı 5 dakika olmuştu ki ilk gol tehlikesini atlattık.
Dakikalar 18’i gösterirken ilk şoku yaşadık. Sağ kanatta topla buluşan Sinan mükemmel bir ortayla Ayite’yi 6 pasta buluşturdu ve Ayite golü atmakta zorlanmadı.
Beraberliği bulacağız umuduyla hop oturup hop kalkarken Antalyaspor forveti Hami hoca’nın söylediklerinin aksine gol vuruşu yapmak yerine topu süslemeye ve cezaalanı içinde birkaç pas yapmaya devam ediyordu.
Yine bastıran iyi oynayan Antalyaspor olmasına rağmen bir türlü golü bulamadık hatta 31. Dakikada bir pozisyonda 3 kez gol kaçırdık.
36. Dakikada maçın rengini belli edecek gol geldi defansın uzaklaştırmak yerine asist yaptığı pozisyonda Efecan gol vuruşu böyle yapılır dercesine basit ve hedefe vurdu ve skor 2-0 oldu.
Ardından köşe vuruşu, karambol ve 3. golü yedik.
Evet aslında maç bu dakikad btti ama yine de geldik seyredelim dedik.
Biz seyrederken Hami Mandıralı da seyretti maalesef.
“Ben bu gün oynayamıyorum” diyen Gökhan’ı geç çıkardı.
Defansan arkadaşına yani ayağa oynamak yerine uzun toplar atmayı tercih eden futbolcularını uyarmadı. Sanki Antalya’nın sağnak yağmurunu izler gibi izledi maçı.
Dakikalar 70’i gösterirken 4. golü yedik bu golde de Sinan’ın imzası vardı. Sinan bizim defansın uzaklaştırmakta acze düştüğü pozisyonda Ayite’ye asist yapıp skoru belirlerken şöyle bir çevreme baktım. Basından arkadaşların bir kısmı kan ağlarken bazıları da içten içe gülümsüyordu.
“İşte aradığımız fırsat” dercesine sırıtıyorlardı.
Bunlara şam kınası vermek geldi içimden.
Antalyaspor yenilse de azıcık sallasak hatta Yönetimi yerden yere vursak düşüncesinde olanlara fırsat doğdu.
Şimdi kına zamanı.
Mutelif yerlerinize bol bol sürün.
Yalnız bu takım bir ivme yakalayıp süper lige çıkarsa ne yazacaksınız onu merak ediyorum.
Eğer dün yazdıklarınızdan farklı yazıp yalakalık yaparsanız o zaman bizim de yazacağımız birkaç kelam olacak