Rahmetli babam futbol oynamış, iyi de futbolcuymuş.
Babamdan etkilenen abim de futbol oynadı. Amatör oynadığı
dönemde sağ açık oynardı ben de her maçını izlerdim20 yaşındayken bulunduğu amatör kümenin en iyi futbolcularındandı.
Aramızda 10 yaş fark vardı. Babam abimin oynadığı Kültürspor yönetiminde olduğu
için hayatımız futbolla geçiyordu. Konyaspor o dönemlerde amatör takımları çok
iyi izler ve istikbal vadeden isimlere profesyonel imza attırırdı.Abim Kubilay Koray Varol’u kaybettiğimiz yıl Konyaspor’a
imza atacaktı. Babamın hep futbolcu evlat rüyası vardı. Abimde bu rüya yarım
kaldığı için bana yöneldi. Beni Kültürspor genç takımında idmanlara çıkarmaya
başladı. Benden yaşça çok büyük abilerle idmanlara çıkıyor onlarla mücadele
etmeye çalışıyordum. O zamanlarda futbola başlama yaşı şimdiki gibi küçük
değildi. Şimdi maaşallah U11 ligi var.Ben 13 yaşında 16 17 yaşındaki gençlerle top oynuyordum. İlk
yıl antrenman futbolculuğuyla geçti. İkinci yılda fiziğim gelişti çırpı
bacaklar güçlendi.14 yaşındayken ilk maçıma çıktım. Hiç unutmuyorum sağ bek
oynattı beni hoca. 17 yaşına kadar genç takımda oynadım sonra A takım genç
takımdan takviye yaptı. Bende o takviye içindeydimBizim A takım çok agresif ve saldırgan abilerden oluşan bir
guruptu. Bir maçta bazen 3 bazen 4 futbolcu birden atılabiliyordu.Yine o haftalardan birisi yaşandı ve takım çok eksildi. Önce
yedekler arasına girdim. Ligde çok önemli bir maç öncesi takım çok eksikti ve Hiç
unutmam Hikmet Hoca Konya’da onu Kör Hikmet diye anarlar bana “ bu hafta ilk
11’de oynayacaksın” dedi. Sevinsem mi üzülsem mi heyecanlansam mı bilemedimO hafta Karagücü maçı var benim görevim de orta saha da
rakibin en iyi futbolcusuna markaj. Hoca “ Tuvalete gitse sen de git” deyince
ben de onun dediğini yaptım. Adam koştukça koştu durmadı bir türlü. “Futbol bu mu” dedim
kendime. İkinci yarıda markaj yapmam gereken adamı bıraktım. Bir iki de iyi iş
yaptım ama benim tutmam gereken adam golü atınca hoca çok sinirlendi ve beni
oyundan aldı.Yemediğim fırça kalmadı. Ondan sonra hocalarımın sözünden
hiç çıkmadım. Ta ki bitim kanlanıncaya kadar. Futbolun temelinde disiplin var. İyi çalışacak ve senden
istenileni yapacaksın. Kendine iyi bakacaksın. Sonra da şans bekleyeceksin.
Şans verildiği zaman da bunu iyi kullanacaksın. Küçük omuzlara büyük yükler olacak. Kaldıran yükselecek
kaldıramayan yerinde sayacak. Futbolcu olmak şans değil azim işi bence...