Kimi çocuklar heyecanla okul yolunu tuttu, kimi ilk kez sınıf kapısından içeri girdi.

Kimi anne babanın elini bırakmak istemedi, kimi ise arkadaşlarına kavuşmanın sevincini yaşadı. Çantalar hazır, formalar ütülü, kitaplar sıralıydı.

Eğitim yalnızca okulda başlamıyor. Çocuğun ilk öğretmeni anne ve babasıdır.

Anne babanın görevi, çocuğun elinden tutup onu okula götürmekle bitmiyor. Asıl görev, okuldan eve dönen çocuğun dünyasına girebilmekte başlıyor.

‘Derslerini yaptın mı?’ sorusundan önce, ‘Bugün nasılsın?’ diyebilmek.

‘Kaç aldın?’ demeden önce, ‘Bugün seni üzen bir şey oldu mu?’ diye sorabilmek.

Çocuğu yalnızca başarılarıyla değil, başarısızlıklarıyla da sevebilmek.

Belki de bugün çocuklarınızın en çok buna ihtiyacı var.

***

Günümüz çocukları sadece ders yükü taşımıyor. Sınav kaygısı, arkadaş ilişkileri, sosyal medya, ekranlar, gelecek endişesi ve ailelerin başarı beklentisi de onların omuzlarında.

Bu nedenle anne babalar, çocuklarının hayatında birer not denetçisi değil, güvenebilecekleri bir liman olmalı.

***

Çocuğu başkalarıyla kıyaslamak kolaydır.

‘Bak, arkadaşın senden yüksek aldı’

‘Sen neden onun gibi değilsin?’

Oysa her çocuğun öğrenme biçimi, yeteneği, hayali ve gelişme zamanı farklıdır.

Bir çocuğun değeri karne notuna sığmaz.

Anne babanın en önemli görevlerinden biri çocuğa başarısız olmanın dünyanın sonu olmadığını öğretebilmektir.

Çünkü hayat, yalnızca yüksek not alanların değil; düştüğünde yeniden ayağa kalkabilenlerin yolculuğudur.

***

Bir başka önemli sorumluluk ise çocuklara örnek olmaktır.

Çocuğundan kitap okumasını isteyen anne baba elinden telefonu bırakabiliyor mu?

Çocuğuna saygılı konuşmayı öğreten ebeveynler evin içinde birbirlerine nasıl davranıyor?

Çocuğuna adalet duygusunu anlatan anne baba, başkasının hakkına ne kadar dikkat ediyor?

Çocuklar çoğu zaman söylediklerinizi değil, yaptıklarınızı öğrenir.

***

Bu eğitim yılında çocuklarımızın çantasına sadece kitap ve defter koymayın.

Biraz sabır, biraz anlayış, biraz da merhamet koyun.

Onlara yalnızca “başarılı olmayı” değil, iyi insan olmayı öğretin.

Çünkü bir çocuğun geleceğini yalnızca aldığı eğitim değil, gördüğü sevgi, öğrendiği değerler ve kendisine duyulan güven de şekillendirir.

Bugün öğretmenler sınıflara, çocuklar sıralara dönerken anne babalara da yeni bir görev düşüyor:

Çocuklarınızın elinden tutmak kadar, gerektiğinde ellerini bırakıp kendi yollarında yürümelerine izin vermek.

Onları dinlemek.

Anlamak.

Korumak ama boğmamak.

Beklenti koymak ama hayallerini onların yerine kurmamak.

***

Yeni eğitim yılı hepinize bir şeyi yeniden hatırlatsın:

Çocuklarınızın geleceğini yalnızca okul değil, evde kurduğumuz cümleler de yazıyor.

Ve bazen bir çocuğun hayatında en unutulmaz ders, bir annenin ‘Sana inanıyorum’ sözü, bir babanın ‘Ne olursa olsun yanındayım’ cümlesidir.

Yeni eğitim yılı tüm çocuklarımıza, öğretmenlerimize ve anne babalara hayırlı olsun.

*(Sırt çantamdan çıkanlar FH)