Antalya Ekspres Gazetesi’nde ve sosyal medyada birçok kez anı yazısı yazdığım rahmetli Bülent Ecevit’i 20’nci ölüm yıldönümünde de yazmasam olmazdı.
Dürüsttü, zarifti, ahlaklıydı, gazeteciydi, yazardı, şairdi diye yazdım her defasında.
Bu erdemleri herkes okusun, bilsin, kendi yaşamına uygulasın istedim.
Yetmez! İşçi, çiftçi, köylü ve yoksul dostuydu.
Yabancı dil bilir, konuşurdu.
Öyle tek kelime değil, siyaset dili İngilizcesiydi konuştuğu.
O zamanlar prompter (cam ekrana yansıtılan yazı) yoktu, kâğıda bakar konuşmasını okurdu siyasiler. O kâğıttan da okumazdı, çıkar konuşur alkışlarla inerdi kürsüden.
Milletvekili, bakan, başbakan oldu.
Bir Cumhuriyet değeriydi.
Onu yakından tanıyan gazetecilerden biriydim.
Birçok kez Ege bölgesinde seçim gezilerine katıldım.
İzledim, notlar tuttum.
Benim de söyleyecek bir iki sözüm olmalıydı.
Titizdi, nazikti. Sözcükleri imbikten geçirir gibi seçerdi.
Kâğıttan okumazdı söyleyeceklerini.
Hamaset nutukları çekmezdi.
Onda kibir, ego hiç görmedim.
İş adamlarından ilanlı protesto yedi.
Hemen görevini bıraktı.
Meydanlar ona coşkulu alkışlarla eşlik ederdi.
Ülkenin itibarını yere düşürmedi.
Neyse oydu, sade, düzgün bir insan.
Öyle ‘bir gece ansızın gelebilirim!’ diyenlerden olmadı.
Sözde değil, ‘yeter bu zulüm!’ diyerek bir gece Kıbrıs’a çıktı.
Kıbrıs’ı Türkleştirdi.
Kıbrıs Türkleşti fakat bunun faturasını Türkiye çekti.
Amerika’dan ambargo, karaborsa yedi Türk halkı.
Türkiye’ye karşı uygulanan ambargolara karşı direndi.
Haşhaş ekimi yasağını kaldırdı.
Türkiye’nin Ege’deki haklarını gündeme getirdi.
Ona sahip çıktı bu halk.
Çünkü dürüsttü, namusluydu.
Karaoğlan’dı, Kıbrıs Fatihi oldu. Karaoğlan adını dağlara taşlara yazdılar.
Kıbrıs Fatihi kalplere yazıldı.
İsmet İnönü’yü Uşak’ta taşladılar.
Onun da kafasına hesap makinesi fırlattılar. Doğruyu söyledikleri için!
Doğruyu yapanı dokuz köyden kovdukları gibi!
O dürüst insan 20 yıl önce bir 5 Kasım günü sessizce bu dünyadan ayrıldı.
Şairdi, şairliğinde vatan, insan ve doğa sevgisini üstün tutardı.
Bir mavi gömleği vardı, öyle de bilinirdi.
Mavi gömlekli adam.
Atatürk’ün gözleri gibi.
Saygıyla anıyorum.