Haberin sosyal medyaya düştüğü ilk anlarda yaptığım yorumu ben de dostlarımla paylaştım. Haber şuydu; ‘İstanbul’da 15 yaşındaki bir çocuk, 17 yaşındaki Atlas adlı çocuğu ‘Neden yan baktın?’ diyerek bıçaklayarak öldürmüş’ Dün bakıyoruz ki, bıçağı sallayan çocuğun ifadesi ise tam tersi. Atlas bu çocuğa ‘Neden yan baktın’ diye küfretmiş, o da yaralamak kastıyla sallamış bıçağı!
İfade verirken yanındaki CMUK avukatı ‘böyle söyle’ mi demiş. Bilemeyiz.
Şu yorumu yaptım önceki gün o saatlerde;
‘Bıçakla gezen çocuk? Neden?
Hepimizin evladı var.
Torunlarımız var.
Bu acı hepimizin kapısına dayanabilir.
Acil tedbir alınmalı
Eğitim aileden başlamalı Anadan babadan.
Suçlu aile. Suçluyu başka yerde aramayın!’
Ece Arcan benim yeğenim, çevre ve hayvan dostu bir aktivist. Yorumuma şöyle destek vermiş;
‘İşte gerçek bu dayı: Aileler ne ki, çocuklar ne olsun? Toplum dediğin bizim küçük çevremizden ibaret değil. Çoğunluk Esra Erol’da, Müge Anlı’da, Didem Aslan’da. Herkes kendi bataklığında çırpınıyor. Kim kimle kaçmış, kim kime imam nikâhı kıymış, kim kimin yatağından kalkmış. Gündem bu.
Sonra da çocuklar niye ziyan oluyor? diye soruyorlar. Çünkü o çocuklar aşk ile doğmuyor. Zoraki ilişkilerin, mecburiyetlerin, korkuların ürünü oluyor. Sevgiyle değil, şartlarla dünyaya geliyorlar. E sonuç? Ortalık kırık ruhlu çocuk dolu.
Ama asıl mesele şu: O çocuklar hâlâ tertemiz geliyor dünyaya. Onları kirleten biziz. Kendi yaralarımızı saramadan ebeveyn olmaya kalkmamız. Kendi karanlığımızı çocuk odalarına taşımamız.
Mucize bekleme dayı.
Mucize çocukta değil, yetişkinde.
Bir gün gerçekten sorumluluk alan insanlar çoğalırsa.
İşte o zaman bu toplum da adam olur.
Yoksa aynı dizinin farklı sezonlarını izleyip dururuz, reklam arası umut, bölüm sonu hayal kırıklığı.’
Ece durum tespiti yapmış.
Bu tespite yanlış diyecek olan var mı?
Ece’nin saydığın nedenlerle evlerde katmerleşmiş bir sevgisizlik, diyalog eksikliği, güvensizlik, TV’lerde özenti yaşamlar, silah, mafya.
En acısı da ‘Ben cahili severim’ diyen aşağılık bir sistem ve bu sisteme biat eden satılık ruhlar.
Düzelir miyiz?
Bilemem!
Çok zor.